عشق و حرف های خودمونی

اگه من مردم

        تو هر هفته به دیدنم بیا و برایم گل های سرخ بیاور 

اما اگر تو بمیری

من تنها یک بار به دیدنت میایم و آن دسته گل سفیدی را گه با خون خود  سرخ کرده ام

بر مزارت می گذارم و همان جا میمیرم

تا بدونی هیچ وقت تنها نیستی......

گوش کن

من برای پنهان کردن تو صادقانه به همه دروغ میگویم

وقتی زیباترین لحظه ی سال تحویل می شود

شوق چشمانم را گور می کنم

من روی صفحات خالی دقترم

بدون فاصله تو را می نویسم

و هرروز شعرهایم را به صندوق دلتنگی دلم پست می کنم

خوب می دانم

تا وقتی سرم به آسمان هست و نگاهم به زمین

از تو

جز یک نگاه کهنه. چیزی ندارم

به گل گفتم:عشق چیست؟گفت از من خوشبوتره

به پروانه گفتم :عشق چیست؟گفت از من زیباتره

به شمع گفتم:عشق چیست؟گفت از من سوزانتره

به عشق گفتم :آخر تو چه هستی ؟

گفت:من نگاهی بیش

نیستم.

می شه بعضی ها رو مثل اشک از چشم انداخت ولی نمیشه جلوی اشکی رو گرفت که با رفتن تو از چشمام  جاری میشه.

هیچ وقت برای کسی گریه نکن چون هیچ کس ارزش اشکت رو نداره اونی هم که ارزش اشکت رو داره طاقت دیدنش رو نداره.

تنها پاداش عشق تجربه ی عاشقی است.

می گویند شیشه ها احساس ندارند اما وقتی روی شیشه ی بخار گرفته ای نوشتم دوستت دارم آرام گریست.

دنبال کسی نباش که بتونی باهاش زندگی کنی. دنبال کسی باش که نتونی بدون اون زندگی کنی.

برات ۱۰ تا گل می خرم ۹ تاش طبیعی ۱دونش مصنوعی و تا خشک شدن آخرین گل دوستت دارم

say is on your heart that every day is the best day in the year

در قلبتان به خود بگویید که هر روز بهترین روز سال است.

وقتی از مادر متولد شدم صدایی در گوشم طنین انداخت که بعد از این با تو خواهم بود به اوگفتم :کیستی ؟

گفت :غم

فکر کردم غم عروسکی خواهد بود که من بعد ها با او بازی خواهم کرد ولی بعدها فهمیدم من عروسکی هستم در دستان غم .

روزی که تو به دنیا اومدی بارون می بارید اما این ابرا نبودن که می باریدن بلکه این فرشته ها بودن که گریه می کردن آخه یکیشون گم شده بود.  

                  زمان بس کند میگذردبرای آنان که در انتظارند

بس تند می گذرد برای آنان که می ترسند

بس طولانی است برای آنان که در اندوهند 

و بس کوتاه برای آنان که خوشند

اما ابدیست برای آنان که عاشقند.

 طنین صدای گرم و عاشقانه ات دراعماق ذهن خسته و تاریک من پیچید. برق نگاهت دوباره لرزه بر اندامم انداخت و همچون گذشته باز در برابرحیا و بزرگی چشمانت سر به زیر انداختم.

رزندگی گل زردیست به نام غم.رنگ سرخیست به نام عشق.فریاد بلندیست به نام آه.مروارید

غلطانیست به نام اشک .آیینه روشنیست به نام دل!